Перевод: с греческого на все языки

со всех языков на греческий

οὐκ ἔχει αἵρεσιν

  • 1 αἵρεσις

    A taking, esp. of a town, Hdt.4.1, etc.; ἡ βασιλέος αἵ. the taking by the king, Id.9.3;

    ἐλπίζων ταχίστην -σιν ἔσεσθαι Th. 2.75

    ; αἵ. δυνάμεως acquisition of power, Pl.Grg. 513a:—generally, taking, receiving,

    ἐπιγενημάτων PTeb.27.66

    (ii B. C.).
    B ([etym.] αἱρέομαι) choice,

    αἵρεσίν τ' ἐμοὶ δίδου A.Pr. 779

    ;

    τῶνδε.. αἵρεσιν παρδίδωμι Pi.N.10.82

    ; foll. by relat., αἵ. διδόναι ὁκοτέρην.., εἰ .., etc., Hdt.1.11, cf. D.22.19; αἵ. προτιθέναι, προβάλλειν, Pl. Tht. 196c, Sph. 245b;

    εἰ νέμοι τις αἵρεσιν S.Aj. 265

    ;

    αἵρεσιν λαβεῖν D.36.11

    ;

    ποιεῖσθαι Isoc.7.19

    ;

    αἵ. γίγνεταί τινι Th.2.61

    ; οὐκ ἔχει αἵρεσιν it admits no choice, Plu.2.708b.
    2 choice, election of magistrates, Th.8.89, cf. Arist.Pol. 1266a26, al.; αἱρέσει, opp. κλήρῳ, 1300a19, etc.
    3 inclination, choice, πρός τινα Philipp. ap. D.18.166, Plb.2.61.9, etc., cf. IG2.591b; opp. φυγή, Epicur.Ep.3p.62U.; περὶ αἱρέσεων καὶ φυγῶν, title of treatise by Epicurus.
    II purpose, course of action or thought, like προαίρεσις, Pl.Phdr. 256c;

    ἡ αἵ. τῆς πρεσβείας Aeschin. 2.11

    ; αἵ. Ἐλληνική the study of Greek literature, Plb.39.1.3:—conduct, PTeb.28.10 (ii B. C.).
    2 system of philosophic principles, or those who profess such principles, sect, school, Plb.5.93.8, D.S.2.29, Polystr.p.20 W., D.H.Amm.1.7, Comp.2,al., cf. Cic.Fam.15.16.3; κατὰ τῶν αἱ., title of treatise by Antipater of Tarsus; περὶ αἱρέσεων, title of Menippean satire by Varro, cf. Fr. 164; αἵρεσις πρὸς Γοργιππίδην, title of work by Chrysippus, D.L.7.191; esp. religious party or sect, of the Essenes, J.BJ2.8.1; the Sadducees and Pharisees, Act.Ap.5.17, 15.5, 26.5; the Christians, ib.24.5,14, 28.22, generally, faction, party, App.BC5.2.
    3 corps of epheboi, OGI 176 ([place name] Egypt).
    4 Astrol., 'condition', Ptol.Tetr.21; ἡ ἡμερινὴ αἵ. Vett. Val.1.13.
    III proposed condition, proposal, D.H.3.10.
    2 commission, ἡ ἐπὶ τοὺς νέους αἵ. Pl.Ax. 367a; embassy, mission, IG4.937 (Epid.).
    3 freewill offering, opp. vow, LXX Le.22.18,al.
    4 bid at auction,

    τὴν ἀμείνονα αἵ. διδόντι παραδοθῆναι POxy.716.22

    (ii A. D.), cf. 1630.8 (iii A. D.).

    Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > αἵρεσις

  • 2 αιρεσις

        - εως ἥ
        1) взятие, овладение, захват, завоевание
        

    (Βαβυλῶνος Her.; τῆς πόλεως Thuc.)

        2) свобода выбора, выбор
        

    (αἵ. καὴ κρίσις Isocr.; αἵρεσίν τινι διδόναι Her., προβάλλειν или προτιθέναι Plat.)

        διακρῖναι τέν αἵρεσιν Her. — сделать выбор;
        οἷς αἵ. γεγένηται Thuc. (те), у которых есть возможность выбирать;
        οὐκ ἔχει αἵρεσιν Plut.нет свободы выбора

        3) выборы, избрание Thuc., Arst.
        4) избранные лица
        

    αἵ. τῆς ἐξ Ἀρείου πάγου βουλῆς Plat.выборные от Ареопага

        5) стремление, тяготение, влечение, склонность
        

    (τινος Plat. и πρός τινα Dem., Polyb.)

        6) направление, школа, учение
        

    (τοῦ Περιπάτου αἵ. Polyb.)

        αἱ τῆς φιλοσοφίας αἱρέσεις Sext.философские школы

        7) секта
        

    (ἥ αἵ. τῶν Σαδδουκαίων NT.)

    Древнегреческо-русский словарь > αιρεσις

  • 3 μέν

    1 where μέν is merely an emphatic particle, and is not balanced by δέ or another particle.
    a emphasising a demonstrative, not in nom., which refers back to a word in (esp. subject of) a preceding sentence.

    ὁ δ' αὐτῷ πὰρ ποδὶ σχεδὸν φάνη· τῷ μὲν εἶπε O. 1.75

    οὐδ' ἀκράντοις ἐφάψατο ἔπεσι· τὸν μὲν ἀγάλλων θεὸς ἔδωκεν O. 1.86

    μαντεύσατο

    δ' ἐς θεὸν ἐλθών. τῷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας εἶπε O. 7.32

    Γλαῦκον τρόμεον Δαναοί. τοῖσι μὲν ἐξεύχετ O. 13.60

    ( ὄρος)

    τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν γείτονα P. 1.30

    πατήρ. τῷ μὲν εἰ κατέβαν ὑγίειαν ἄγων P. 3.72

    δεσπόταν· τὸν μὲν Φοῖβος ἀμνάσει P. 4.53

    ὣς φάτο· τὸν μὲν ἔγνον ὀφθαλμοὶ πατρός P. 4.120

    ( δοιοὶ δ' ὑψιχαῖται ἀνέρες).

    τῶν μὲν κλέος P. 4.174

    Κυράναν· ἁ μὲν οὔθ' ἱστῶν παλιμβάμους ἐφίλησεν ὁδούς P. 9.18

    γαμβρὸς Ἥρας. τῷ μὲν δαῖτα πορσύνοντες ἀστοὶ I. 4.61

    ( Αἰακὸν)

    τοῦ μὲν ἀντίθεοι ἀρίστευον υἱέες I. 8.24

    ( Ἀχιλεύς)

    τὸν μὲν οὐδὲ θανόντ' ἀοιδαὶ ἔλιπον I. 8.56

    ( καὶ κεῖνος)

    τὸν μὲν οὐ κατελέγχει κριτοῦ γενεὰ πατραδελφεοῦ I. 8.65

    Ὕλλου τε καὶ Αἰγιμιοῦ · τῶν (Hermann: τὰ cod.)

    μὲν ὑπὸ στάθμᾳ νέμονται I. 9.4

    cf. fr. 140b. 16.
    b emphasising adv., esp. temporal.

    νῦν μὲν αὐτῷ γέρας Ἀλκιμέδων O. 8.65

    μελέων, τὰ παρ' εὐκλέι Δίρκᾳ χρόνῳ μὲν φάνεν O. 10.85

    σάμερον μὲν χρή P. 4.1

    αἱ δὲ πρώτιστον μὲν ὕμνησαν Διὸς ἀρχόμεναι σεμνὰν Θέτιν N. 5.25

    ὃς τότε μὲν βασιλεύων κεῖθι N. 9.11

    ( Διόσκουροι)

    μάλα μὲν ἀνδρῶν δικαίων περικαδόμενοι N. 10.54

    adv. phrase, “τὸ μὲν ἐμόν, Πηλέι γέρας θεόμορον ὀπάσσαι γάμου ΑἰακίδᾳI. 8.38
    c emphasising verb.

    ἐπέγνω μὲν Κυράνα P. 4.279

    d where the balancing thought is,
    I suppressed.

    παῖδας, ὧν εἷς μὲν Κάμιρον πρεσβύτατόν τε Ἰάλυσον ἔτεκεν Λίνδον τε O. 7.73

    τὰ μὲν ἐν ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι (v. also μέν τε) P. 11.46

    ξανθὸς δ' Αχιλεὺς τὰ μὲν μένων Φιλύρας ἐν δόμοις, παῖς ἐὼν ἄθυρε μεγάλα ἔργα N. 3.43

    πρῶτον μὲν fr. 30. 1.
    II not expressed in coordinated clause.

    ἤδη γὰρ αὐτῷ, πατρὶ μὲν βωμῶν ἁγισθέντων, διχόμηνις ἀντέφλεξε Μήνα O. 3.19

    τοὺς μὲν ὦν P. 3.47

    τὰ μὲν ὦν οὐ δύνανται νήπιοι κόσμῷ φέρειν ἀλλ' ἀγαθοί, τὰ καλὰ τρέψαντες ἔξω P. 3.83

    e contrasting with what precedes, not what follows. ἄγγελος ἔβαν πέμπτον ἐπὶ εἴκοσι τοῦτο γαρύων εὖχος ἀγώνων ἄπο. δύο μὲν Κρονίου πὰρ τεμένει, παῖ, σέ τ' ἐνόσφισε καὶ Πολυτιμίδαν κλᾶρος προπετὴς ἄνθἐ Ὀλυμπιάδος ( μὰν coni. Wil.) N. 6.61 esp.,

    ἀλλὰ μέν, ἀλλ' ἐπεύξασθαι μὲν ἐγὼν ἐθέλω Ματρί P. 3.77

    ἀλλὰ καὶ σκᾶπτον μόναρχον καὶ θρόνος τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶς ἀνίας λῦσονP. 4.154
    f dub. & fragg. [ ἀγαθοῖς μὲν (Schr.: ἀγαθοῖσιν codd.) N. 11.17]

    ἐγὼ μὲν ὑπὲρ χθονὸς Pae. 8.14

    ]ἔνθεν μὲν αρ[ Πα. 13a. 22. ]

    α μὲν γὰρ εὔχομαι[ Pae. 16.3

    ἔνθεν μὲν fr. 59. 11. πρόσθα μὲν fr. 70. 1. πρὶν μὲν ἕρπε Δ. 2. 1. μὲν στάσις[ Δ. 3. 3. ]φθίτο μὲν γα[ Δ. 4e. 8. τὰν λιπαρὰν μὲν Αἴγυπτον fr. 82. κείνῳ μὲν fr. 92. Λάκαινα μὲν fr. 112. δελφῖνος, τὸν μὲν ἐκίνησ' ἐρατὸν μέλος fr. 140b. 16. οἱ μὲν κατωκάρα δεσμοῖσι δέδενται fr. 161. φθέγμα μὲν πάγκοινον ἔγνωκας fr. 188. πανδείματοι μὲν fr. 189. ἴσον μὲν fr. 224. ἁ μὲν πόλις Αἰακιδᾶν fr. 242. ] υν μὲν θεο[ ?fr. 337. 11. στῆναι μὲν οὐ θέμις οὐδὲ παύσασθαι φορᾶς ?fr. 358.
    g γε μέν, v. 4.
    a where sentences are opposed.

    ἐμοὶ μὲν τὺ δὲ O. 1.84

    θανόντων μὲν ἐνθάδ' τὰ δ ἐν τᾷδε Διὸς ἀρχᾷ O. 2.57

    παρὰ μὲν τιμίοις τοὶ δὲ O. 2.65

    τὸν μὲν λεῖπε χαμαί· δύο δὲ ἐθρέψαντο δράκοντες O. 6.44

    τὰ μὲν ἐκ θεοῦ δ O. 11.8

    κελαδέοντι μὲν σὲ δ P. 2.15

    —8.

    νεότατι μὲν βουλαὶ δὲ πρεσβύτεραι P. 2.63

    —5.

    τόδε μὲν μέλος ὑπὲρ πολιᾶς ἁλὸς πέμπεται· τὸ Καστόρειον δ' θέλων ἄθρησον P. 2.67

    τῷ μὲν Ἀπόλλων · ἀπὸ δ' αὐτὸν ἐγὼ P. 4.66

    τὸν μὲν οὐ γίνωσκον· ὀπιζομένων δ' ἔμπας τις εἶπεν P. 4.86

    ἀλλὰ τούτων μὲν κεφάλαια λόγων ἴστε. λευκίππων δὲ δόμους πατέρων φράσσατέ μοιP. 4.116

    μάκαρ μὲν ἀνδρῶν μέτα ἔναιεν, ἥρως δ' ἔπειτα λαοσεβής P. 5.95

    μάλιστα μὲν Κρονίδαν θεῶν σέβεσθαι· ταύτας δὲ μή ποτε τιμᾶς ἀμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον P. 6.23

    ὁ μὲν που τεοῖς τε μήδεσι τοῦτ' ἔπραξεν, τὸ δὲ συγγενὲς ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρὸς (contra Wil., 467.) P. 10.11—2.

    οἱ μὲν πάλαι, νῦν δ I. 2.1

    —9.

    ἀλλ' ὀνοτὸς μὲν ἰδέσθαι, συμπεσεῖν δ ἀκμᾷ βαρύς I. 4.50

    —1.

    ἀλλ' ἐμοὶ δεῖμα μὲν παροιχόμενον καρτερὰν ἔπαυσε μέριμναν. τὸ δὲ πρὸ ποδὸς ἄρειον ἀεὶ βλέπειν χρῆμα πάν I. 8.11

    ἀλλὰ τὰ μὲν παύσατε· βροτέων δὲ λεχέων τυχοῖσα υἱὸν εἰσιδέτω θανόντ' ἐν πολέμῳI. 8.35 καλῶν μὲν ὦν μοῖράν τε τερπνῶν ἐς μέσον χρὴ παντὶ λαῷ δεικνύναι· εἰ δέ τις ἀνθρώποισι θεόσδοτος ἀτληκηκοτας προστύχῃ, ταύταν σκότει κρύπτειν ἔοικεν fr. 42. 3—5. ἀλλὰ [ βαρεῖα μὲν] ἐπέπεσε μοῖρα· τλάντων δ' ἔπειτα Πα. 2.. ταῦτα θεοῖσι μὲν πιθεῖν σοφοὺς δυνατόν, βροτοῖσιν δ ἀμάχανον εὑρέμεν Πα... τὸν μὲν Ὑπερβορ[έοις] ἄνεμος ζαμενὴς ἔμειξ[ ] ὦ Μοῖσαι, τοῦ δὲ παντεχ[ ] τίς ὁ ῥυθμὸς ἐφαίνετο; Πα... χάλκεοι μὲν τοῖχοι χρύσεαι δ ἓξ ὑπὲρ αἰετοῦ ἄειδον κηληδόνες Πα... Κρῆτα μὲν καλέοντι τρόπον, τὸ δ ὄργανον Μολοσσόν *fr. 107b. 2.* σῶμα μὲν πάντων ἕπεται θανάτῳ περισθενεῖ, ζωὸν δ' ἔτι λείπεται αἰῶνος εἴδωλον fr. 131b. 1.
    b where sentences are joined.

    ζώει μὲν ἐν Ὀλυμπίοις Σεμέλα. λέγοντι δ' ἐν καὶ θαλάσσᾳ βίοτον ἄφθιτον Ἰνοῖ τετάχθαι O. 2.25

    — 30.

    Ὀλυμπίᾳ μὲν γὰρ Πυθῶνι δ O. 2.48

    —9.

    τᾷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας πραύμητίν τ' Ἐλείθυιαν παρέστασέν τε Μοίρας. ἧλθεν δ ὑπὸ σπλάγχνων Ἴαμος O. 6.41

    κείνοισι μὲν ( κείνοις ὁ μὲν coni. Mingarelli) —.

    αὐτὰ δὲ O. 7.49

    —50.

    Ἄλτιν μὲν ὅγ' ἐν καθαρῷ διέκρινε, τὸ δὲ κύκλῳ πέδον ἔθηκε δόρπου λύσιν O. 10.45

    —7.

    εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι, καμάτων δ' ἐπίλασιν παράσχοι P. 1.46

    τοὶ μὲν ἀλλάλοισιν ἀμειβόμενοι γάρυον τοιαῦτ· ἀνὰ δ' ἡμιόνοις Πελίας ἵκετο P. 4.93

    —4.

    ὀρφανίζει μὲν, ἔμαθε δ P. 4.283

    —4. τὸ μὲν ἔχει συγγενὴς ὀφθαλμὸς

    αἰδοιότατον γέρας. μάκαρ δὲ καὶ νῦν P. 5.15

    —20.

    πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται νικαφόροις ἐν ἀέθλοις. τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει P. 8.25

    —8.

    τοιαῦτα μὲν ἐφθέγξατ' Ἀμφιάρηος. χαίρων δὲ καὶ αὐτὸς Ἀλκμᾶνα στεφάνοισι βάλλω P. 8.55

    —6.

    τὸ μὲν μέγιστον τόθι χαρμάτων ὤπασας, οἴκοι δὲ πρόσθεν ἁρπαλέαν δόσιν ἐπάγαγες P. 8.64

    ποτὶ γραμμᾷ μέν αὐτὰν στᾶσε κοσμήσαις τέλος ἔμμεν ἄκρον, εἶπε δ P. 9.118

    —9. θάνεν μὲν αὐτὸς ἥρως Ἀτρείδας. ὁ δ' ἄρα γέροντα ξένον Στροφίον ἐξίκετο (others join μέν with τ v. 33) P. 11.31—4.

    ὁ δ' ὀρθὸν μὲν ἄντεινεν κάρα, πειρᾶτο δὲ πρῶτον μάχας N. 1.43

    ἐν Τροίᾳ μὲν Ἕκτωρ Αἴαντος ἄκουσεν. ὦ Τιμόδημε, σὲ δ' ἀλκὰ παγκρατίου τλάθυμος ἀέξει N. 2.14

    ἁ Νεμέα μὲν ἄραρεν μείς τ' ἐπιχώριος. ἅλικας δ ἐλθόντας οἴκοι τ ἐκράτει Νίσου τ ἐν εὐαγκεῖ λόφῳ N. 5.44

    —5.

    καὶ ταῦτα μὲν παλαιότεροι ὁδὸν ἀμαξιτὸν εὗρον. ἕπομαι δὲ καὶ αὐτός N. 6.53

    —4.

    χρεῖαι δὲ παντοῖαι φίλων ἀνδρῶν. τὰ μὲν ἀμφὶ πόνοις ὑπερώτατα, μαστεύει δὲ καὶ τέρψις ἐν ὄμμασι θέσθαι πιστόν N. 8.42

    πεῖραν μὲν ἀγάνορα Φοινικοστόλων ἐγχέων ἀναβάλλομαι ὡς πόρσιστα, μοῖραν δ' εὔνομον αἰτέω N. 9.28

    —9.

    τὰν μέν ᾤκισσεν ἁγεμόνα. σὲ δ' ἐς νᾶσον Οἰνοπίαν ἐνεγκὼν κοιμᾶτο I. 8.19

    —21. καὶ τὸ μὲν διδότω θεός. [ὁ δ]ἐχθρὰ νοήσαις ἤδη φθόνος οἴχεται Πα. 2.. χρῆν μὲν κατὰ καιρὸν ἐρώτων δρέπεσθαι, τὰς δὲ Θεοξένου ἀκτῖνας δρακείς, ὃς μὴ ποθῷ κυμαίνεται, κεχάλκευται (Hermann: με codd.) fr. 123. 1. ὃς μὲν ἀχρήμων, ἀφνεὸς τότε, τοὶ δ' αὖ πλουτέοντες fr. 124. 8. ἀπὸ μὲν λευκὸν γάλα χερσὶ τραπεζᾶν ὤθεον, αὐτόματοι δ' ἐπλάζοντο fr. 166. 3.
    c where subordinate clauses are joined.

    εἰ δ' ἀριστεύει μὲν ὕδωρ, κτεάνων δὲ χρυσὸς αἰδοιέστατος O. 3.42

    ἐκέλευσεν δ' αὐτίκα χρυσάμπυκα μὲν Λάχεσιν χεῖρας ἀντεῖναι θεῶν δ ὅρκον μέγαν μὴ παρφάμεν O. 7.64

    —5. ( φόρμιγξ) τᾶς ἀκούει μὲν βάσις, πείθονται δ

    ἀοιδοὶ σάμασιν P. 1.2

    —3.

    τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί. ποταμοὶ δὲ P. 1.21

    —2.

    τῶ σε μὴ λαθέτω, Κυράνα, παντὶ μὲν θεὸν αἴτιον ὑπερτιθέμεν, φιλεῖν δὲ Κάρρωτον P. 5.25

    —6. ( πάρφασις)

    ἃ τὸ μὲν λαμπρὸν βιᾶται, τῶν δ' ἀφάντων κῦδος ἀντείνει σαθρόν N. 8.34

    d where parts of sentences are opposed or joined.

    ὃς σε μὲν Νεμέᾳ πρόφατον, Ἀλκιμέδοντα δὲ πὰρ Κρόνου λόφῳ θῆκεν Ὀλυμπιονίκαν O. 8.16

    αἴνει δὲ παλαιὸν μὲν οἶνον, ἄνθεα δ' ὕμνων νεωτέρων O. 9.48

    —9.

    τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι P. 1.26

    πράσσει γὰρ ἔργῳ μὲν σθένος, βουλαῖσι δὲ φρήν N. 1.26

    ὅσσους μὲν ἐν χέρσῳ κτανών, ὅσσους δὲ πόντῳ θῆρας ἀιδροδίκας N. 1.62

    οἶον αἰνέων κε Μελησίαν ἔριδα στρέφοι ῥήματα πλέκων, ἀπάλαιστος ἐν λόγῳ ἕλκειν, μαλακὰ μὲν φρονέων ἐσλοῖς, τραχὺς δὲ παλιγκότοις ἔφεδρος N. 4.95

    —6.

    Αἰακόν, ἐμᾷ μὲν πολίαρχον εὐωνύμῳ πάτρᾳ, Ἡράκλεες, σέο δὲ προπράον' ἔμμεν ξεῖνον ἀδελφεόν τ N. 7.85

    ὥρα πότνια τὸν μὲν ἡμέροις ἀνάγκας χερσὶ βαστάζεις, ἕτερον δὲ ἑτέραις N. 8.3

    τρὶς μὲν, τρὶς δὲ N. 10.27

    —8. “ ἥμισυ μὲν ἥμισυ δN. 10.87—8.

    ἀνὰ δ' ἔλυσεν μὲν ὀφθαλμόν, ἔπειτα δὲ φωνὰν χαλκομίτρα Κάστορος N. 10.90

    ἀλλ' ἐπέρα ποτὶ μὲν Φᾶσιν θερείαις, ἐν δὲ χειμῶνι πλέων Νείλου πρὸς ἀκτάν I. 2.41

    κατὰ μὲν φίλα τέκν' ἔπεφνεν, αὐτὸν δὲ τρίτον fr. 171. πολλοῖς μὲν ἐνάλου ὀρείου δὲ πολλοῖς ἄγρας ἀκροθινίοις ( δὲ πολλοῖς Duebner: πολλάκις codd.) ?fr. 357.
    e explicative, distributive.

    ἄνθεμα δὲ χρυσοῦ φλέγει, τὰ μὲν χερσόθεν ὕδωρ δ' ἄλλα φέρβει O. 2.72

    γλαυκοὶ δὲ δράκοντες τρεῖς, οἱ δύο μὲν κάπετον, εἷς δ O. 8.38

    , cf. O. 13.58, P. 2.48

    διδύμους υἱοὺς τὸν μὲν Ἐχίονα, κεχλάδοντας ἥβᾳ, τὸν δ' Ἔρυτον P. 4.179

    Κάδμου κόραι, Σεμέλα μὲν Ὀλυμπιάδων ἀγυιᾶτις, Ἰνὼ δὲ Λευκοθέα P. 11.1

    φυᾷ δ' ἕκαστος διαφέρομεν βιοτὰν

    λαχόντες, ὁ μὲν τά, τὰ δ' ἄλλοι N. 7.55

    ἀλλ' ἄγε τῶνδέ τοι ἔμπαν αἵρεσιν παρδίδωμ· εἰ μὲν, εἰ δὲ N. 10.83

    —5.

    ῥεέθροισί τε Δίρκας ἔφανεν καὶ παρ' Εὐρώτᾳ πέλας, Ἰφικλέος μὲν παῖς Τυνδαρίδας δὲ I. 1.30

    I μέν δέ δέ — (δέ..) στάδιον μὲν ἀρίστευσεν. ὁ δὲ πάλᾳ κυδαίνων Ἔχεμος Τεγέαν. Δόρυκλος δὲ. ἂν ἵπποισι δὲ. μᾶκος δὲ. ἐν δO. 10.64

    ἐγγὺς μὲν Φέρης. ἐκ δὲ Μεσσάνας Ἀμυθάν. ταχέως δ' Ἄδματος ἶκεν καὶ Μέλαμπος P. 4.125

    —6. κρέσσονα μὲν ἁλικίας νόον φέρβεται γλῶσσάν τε· θάρσος δὲ (δὲ Schneidewin: τε codd.)—.

    ἀγωνίας δ P. 5.109

    —113.

    ἄγοντι δέ με πέντε μὲν Ἰσθμοῖ νῖκαι, μία δ'. δύο δ P. 7.13

    —6.

    ἡσυχία δὲ φιλεῖ μὲν συμπόσιον· νεοθαλὴς δ' αὔξεται μαλθακᾷ νικαφορία σὺν ἀοιδᾷ· θαρσαλέα δὲ παρὰ κρατῆρα φωνὰ γίνεται N. 9.48

    μακρὰ μὲν. πολλὰ δ'. οὐδ Ὑπερμήστρα. Διομήδεα δ. γαῖα δ N. 10.4

    τοὶ μὲν ὦν Θήβαισι. ὅσσα δ'. ἀνορέαις δ I. 4.7

    —11.

    ἐν μὲν Αἰτωλῶν θυσίαισι φαενναῖς Οἰνείδαι κρατεροί, ἐν δὲ Θήβαις ἱπποσόας Ἰόλαος γέρας ἔχει, Περσεὺς δ' ἐν Ἄργει Κάστορος δ αἰχμὰ Πολυδεύκεός τ ἐπ Ἐὐρώτα ῥεέθροις. ἀλλ ἐν Οἰνώνᾳ I. 5.30

    —4.

    τὸν μὲν ἄνδωκε δ'. ὁ δ I. 6.37

    —41.

    ἵπποι μὲν ἀθάναται Ποσειδᾶνος ἄγοντ' Αἰακ[ ] Νηρεὺς δ ὁ γέρων ἕπετα[ι ] πατὴρ δὲ Κρονίων μολ[ Pae. 15.2

    σεμνᾷ μὲν κατάρχει. ἐν δὲ κέχλαδεν. ἐν δὲ Ναίδων. ἐν δ Δ. 2.. τοῖσι λάμπει μὲν μένος ἀελίου, φοινικορόδοις δ ἐνὶ λειμώνεσσι (δ supp. Bergk: τ Boeckh) Θρ.. 1. τεῖρε δὲ στερεῶς ἄλλαν μὲν σκέλος, ἄλλαν δὲ πᾶχυν, τὰν δὲ αὐχένα φέροισαν fr. 169. 30—2. ἀελλοπόδων μέν τιν' εὐφραίνοισιν ἵππων τιμαὶ καὶ στέφανοι τοὺς δ ἐν πολυχρύσοις θαλάμοις βιότα. τέρπεται δὲ καί τις fr. 221.
    II in paratactic climax. ἄριστον μὲν ὕδωρ, ὁ δὲ χρυσὸς, εἰ δ' ἄεθλα (cf. O. 3.45) O. 1.1—3.

    ἐμοὶ μὲν ὦν, ἐπ' ἄλλοισι δὲ, τὸ δ ἔσχατον O. 1.111

    —3.

    Πίσα μὲν Διός. Ὀλυμπιάδα δὲ. Θήρωνα δὲ O. 2.3

    πολλὰ μὲν, πολλὰ δ'. ἅπαν δ εὑρόντος ἔργον O. 13.14

    ἀρέομαι πὰρ μὲν Σαλαμῖνος, ἐν Σπάρτᾳ δ', παρὰ δὲ τὰν εὔυδρον ἀκτὰν Ἱμέρα P. 1.76

    πολ]λὰ μὲν τὰ πάροιθ[ ]δαιδάλλοισ' ἔπεσιν, τὰ δ α[ ] Ζεὺς οἶδ, ἐμὲ δὲ πρέπει Παρθ. 2. 31. ἀπὸ Ταυγέτοιο μὲν. Σκύριαι δ. ὅπλα δ ἀπ Ἄργεος, ἅρμα Θηβαῖον, ἀλλ ἀπὸ Σικελίας fr. 106. ἁ μὲν ἀχέταν Λίνον αἴλινον ὕμνει, ἁ δ' Ὑμέναιον. ἁ δ Ἰάλεμον υἱὸν Οἰάγρου λτ;δὲγτ; Ὀρφέα (δὲ supp. Wil.) *qr. 3. 6.—10
    IIIμέν. νῦν αὖτε δὲ. ἐν Νεμέᾳ μὲν πρῶτον νῦν αὖτε Ἰσθμοῦ. εἴη δὲ τρίτον σωτῆρι πορσαίνοντας Ὀλυμπίῳ I. 6.3—7.
    g ὁ μέν ὁ δέ — ( ὁ δέ).

    ἀλλ' ὁ μὲν Πυθῶνάδ ᾤχετ ἰὼν. ἁ δὲ τίκτε θεόφρονα κοῦρον O. 6.37

    —41.

    τὸ μὲν γὰρ πατρόθεν τὸ δ' ματρόθεν O. 7.23

    ἐδόκησαν ἐπ' ἀμφότερα μαχᾶν τάμνειν τέλος, τοὶ μὲν γένει φίλῳ σὺν Ἀτρέος Ἑλέναν κομίζοντες, οἱ δ ἀπὸ πάμπαν εἴργοντες O. 13.58

    ἀμφοτέροις ὁμοῖοι τοκεῦσι, τὰ ματρόθεν μὲν κάτω, τὰ δ' ὕπερθε πατρός P. 2.48

    δόξαν εὑρεῖν τὰ μὲν ἐν ἱπποσόαισιν ἄνδρεσσι μαρνάμενον, τὰ δ' ἐν πεζομάχαισι P. 2.65

    τὸν μὲν ἁ δ P. 3.8

    —12.

    ἄλλον ἀλλοίων ἀχέων ἔξαγεν τοὺς μὲν μαλακαῖς ἐπαοιδαῖς ἀμφέπων, τοὺς δὲ προσανέα πίνοντας ἢ γυίοις περάπτων παντόθεν φάρμακα, τοὺς δὲ τομαῖς ἔστασεν ὀρθούς P. 3.51

    τὸν μὲν τοῦ δὲ P. 3.97

    —100.

    τὰ μὲν παρίκει· τῶν νῦν δὲ P. 6.43

    Κάστορος βίαν σέ τε, ἄναξ Πολύδευκες, υἱοὶ θεῶν, τὸ μὲν παρ' ἆμαρ ἕδραισι Θεράπνας, τὸ δ οἰκέοντας ἔνδον Ὀλύμπου P. 11.63

    ἀλλ' ἔσται χρόνος οὗτος, ὃ καί τιν ἀελπτίᾳ βαλὼν ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει, τὸ δ οὔπω P. 12.32

    τοὶ μὲν ὁ δ N. 1.41

    διείργει δὲ πᾶσα κεκριμένα δύναμις, ὡς τὸ μὲν οὐδὲν, ὁ δὲ χάλκεος ἀσφαλὲς αἰὲν ἕδος μένει οὐρανός N. 6.3

    ἁμέραν τὰν μὲν παρὰ πατρὶ φίλῳ Δὶ νέμονται τὰν δ' ὑπὸ κεύθεσι γαίας N. 10.55

    ἀλλὰ

    βροτῶν τὸν μὲν κενεόφρονες αὖχαι ἐξ ἀγαθῶν ἔβαλον. τὸν δ' αὖ παρέσφαλεν καλῶν θυμὸς ἄτολμος ἐών N. 11.29

    ἁ μὲν ἁ δ' ἁ δ Θρ. 3.. καὶ τοὶ μὲν ἵπποις γυμνασίοισι λτ;τεγτ;, τοὶ δὲ πεσσοῖς, τοὶ δὲ φορμίγγεσσι τέρπονται, παρὰ δέ σφισιν εὐανθὴς ἅπας τέθαλεν ὄλβος Θρ. 7. 6—7. irregularly coordinated,

    τὰ δ' ἄλλαις ἁμέραις πολλὰ μὲν ἐν κονίᾳ χέρσῳ, τὰ δὲ γείτονι πόντῳ φάσομαι N. 9.43

    , cf. P. 3.51
    h with anaphora.

    πολλὰ μὲν πολλὰ δὲ O. 13.14

    πολλὰ μὲν πολλὰ δὲ (Boeckh: μιν codd.) P. 9.123

    ὅσσους μὲν ὅσσους δὲ N. 1.62

    ἀλλ' ἀνὰ μὲν βρομίαν φόρμιγγ, ἀνὰ δ αὐλὸν ἐπ αὐτὰν ὄρσομεν ἱππίων ἀέθλων κορυφάν N. 9.8

    τρὶς μὲν τρὶς δὲ N. 10.27

    ἥμισυ μὲν ἥμισυ δὲ N. 10.87

    εὖ μὲν Ἀρισταγόραν δέξαι εὖ δ' ἑταίρους N. 11.3

    —4.

    πολλὰ μὲν πολλὰ δὲ N. 11.6

    —7.

    χρὴ μὲν ὑμνῆσαι τὸν ἐσλόν, χρὴ δὲ κωμάζοντ' ἀγαναῖς χαρίτεσσιν βαστάσαι I. 3.7

    —8.

    ἀγαπᾶται, μέτρα μὲν γνώμᾳ διώκων, μέτρα δὲ καὶ κατέχων I. 6.71

    διαγινώσκομαι μὲν, γινώσκομαι δὲ καὶ Pae. 4.22

    ἐντὶ μὲν. ἐντὶ [δὲ καὶ] (supp. Wil.) Θρ. 3. 1. οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν fr. 137. 1.
    i where the μέν cl. has concessive force.

    σοφίαι μὲν αἰπειναί· τοῦτο δὲ προσφέρων O. 9.107

    κώμῳ μὲν ἁδυμελεῖ Δίκα παρέστακε· θεῶν δ' ὄπιν ἄφθονον αἰτέω P. 8.70

    ἦ τιν' ἄγλωσσον μέν, ἦτορ δ ἄλκιμον, λάθα κατέχει ἐν λυγρῷ νείκει N. 8.24

    cf.

    μὲν ἀλλά P. 4.139

    ; P. 6.23
    k indicating comparison.

    λέγεται μὰν Ἕκτορι μὲν κλέος ἀνθῆσαι Σκαμάνδρου χεύμασιν ἀγχοῦ, βαθυκρήμνοισι δ' ἀμφ ἀκταῖς Ἑλώρου δέδορκεν παιδὶ τοῦθ Ἁγησιδάμου φέγγος ἐν ἁλικίᾳ πρώτᾳ N. 9.39

    l where μέν and δὲ clauses are irregularly balanced.

    Ἱέρωνος ὃς ἀμφέπει σκᾶπτον δρέπων μὲν κορυφὰς ἀρετᾶν ἄπο πασᾶν, ἀγλαίζεται δὲ καὶ μουσικᾶς ἐν ἀώτῳ O. 1.13

    οἱ ὤπασε θησαυρὸν δίδυμον μαντοσύνας, τόκα μὲν

    φωνὰν ἀκούειν, εὖτ' ἂν δὲ Ἡρακλέης κτίσῃ, τότ αὖ χρηστήριον θέσθαι κέλευσεν O. 6.66

    ὃς τύχᾳ μὲν δαίμονος, ἀνορέας δ' οὐκ ἀμπλακὼν O. 8.67

    πολλὰ δ' ἀνθρώποις παρὰ γνώμαν ἔπεσεν ἔμπαλιν μὲν τέρψιος, οἱ δὲ O. 12.11

    οὐ ψεύσομ' ἀμφὶ Κορίνθῳ, Σίσυφον μὲν πυκνότατον παλάμαις ὡς θεόν, καὶ τὰν Μήδειαν. τὰ δὲ καί ποτ ἐν ἀλκᾷ ἐδόκησαν ἐπ ἀμφότερα μαχᾶν τάμνειν τέλος O. 13.52

    —5. πρύτανι κύριε πολλᾶν μὲν εὐστεφάνων ἀγυιᾶν καὶ στρατοῦ. εἰ δέ τις (v. G. P., 374) P. 2.58

    διψῇ δὲ πρᾶγος ἄλλο μὲν ἄλλου, ἀεθλονικία δὲ μάλιστ' ἀοιδὰν φιλεῖ N. 3.6

    —7.

    ὁ δ' ἀποπλέων Σκύρου μὲν ἅμαρτε πλαγχθέντες δ εἰς Ἐφύραν ἵκοντο N. 7.37

    χαίρω δὲ πρόσφορον ἐν μὲν ἔργῳ κόμπον ἱείς, ἐπαοιδαῖς δ' ἀνὴρ νώδυνον καί τις κάματον θῆκεν N. 8.48

    —9 cf. N. 9.48

    ἄνδρα δ' ἐγὼ μακαρίζω μὲν πατέῤ Ἀρκεσίλαν. εἰ δέ τις N. 11.11

    λίσσομαι παῖδα θρασὺν ἐξ Ἐριβοίας ἀνδρὶ τῷδε τελέσαι, τὸν μὲν ἄρρηκτον φυάν, θυμὸς δ' ἑπέσθωI. 6.47—9.

    μάτρωί θ' χάλκασπις ᾧ πότμον μὲν Ἄρης ἔμειξεν, τιμὰ δ ἀγαθοῖσιν ἀντίκειται I. 7.25

    —6. σὲ δ' ἐγὼ παρά μιν αἰνέω μέν, Γηρυόνα, τὸ δὲ μὴ Δὶ φίλτερον σιγῷμι πάμπαν fr. 81 ad Δ. 2. πόλιν ἀμφινέμονται, πλεῖστα μὲν δῶρ' ἀθανάτοις ἀνέχοντες, ἕσπετο δ αἰενάου πλούτου νέφος fr. 119. 3.
    m μέν δέ combined with other particles.
    I

    μὲν ὦν δέ. ἀρούραισιν, αἵτ ἀμειβόμεναι τόκα μὲν ὦν βίον ἀνδράσιν ἐπηετανὸν ἐκ πεδίων ἔδοσαν, τόκα δ αὖτ ἀναπαυσάμεναι σθένος ἔμαρψαν N. 6.10

    cf. O. 1.111
    II γε μὲνδέ, opposing two connected thoughts to what precedes; v. 4. infra. (Fortune, you guide ships and wars and councils).

    αἵ γε μὲν ἀνδρῶν πόλλ' ἄνω, τὰ δ αὖ κάτω ψεύδη μεταμώνια τάμνοισαι κυλίνδοντ ἐλπίδες. σύμβολον δ οὔ πώ τις ἐπιχθονίων πιστὸν εὗρεν θεόθεν O. 12.5

    ὕπατον δ' ἔσχεν Πίσα Ἡρακλέος τεθμόν. ἁδεῖαί γε μὲν ἀμβολάδαν ἐν τελεταῖς δὶς Ἀθαναίων μιν ὀμφαὶ κώ-

    μασαν· γαίᾳ δὲ καυθείσᾳ πυρὶ καρπὸς ἐλαίας ἔμολεν N. 10.33

    n fragg. τὶν μὲν [πά]ρ μιν[ ] ἐμὶν δὲ πὰ[ρ] κείνοι[ς Πα. 1. 1. λίγεια μὲν Μοῖσ' ἀφα [ ] μνάσει δὲ καί τινα Πα. 14. 32—5.
    3 μέν balanced with particles other than δέ.
    a μέν ἀλλά lang=greek>
    I

    τὸ μὲν Ἀρχιλόχου μέλος, φωνᾶεν Ὀλυμπίᾳ ἄρκεσε. ἀλλὰ νῦν O. 9.1

    λέγοντι μὰν χθόνα μὲν κατακλύσαι μέλαιναν ὕδατος σθένος, ἀλλὰ ἀνάπωτιν ἐξαίφνας ἄντλον ἑλεῖν O. 9.50

    ποταμοὶ δ' ἁμέραισιν μὲν προχέοντι ῥόον καπνοῦ αἴθων· ἀλλ ἐν ὄρφναισιν P. 1.22

    ἀσθενεῖ μὲν χρωτὶ βαίνων, ἀλλὰ μοιρίδιον ἦν P. 1.55

    ἐντὶ μὲν θνατῶν φρένες ὠκύτεραι κέρδος αἰνῆσαι ἀλλ' ἐμὲ χρὴ καὶ σὲP. 4.139

    ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι ἀλλ' ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίνεται P. 4.272

    πολλὰ μὲν ἀρτιεπὴς γλῶσσά μοι τοξεύματ' ἔχει. ἀλλ ὅμως καύχαμα κατάβρεχε σιγᾷ I. 5.46

    —52, cf. fr. 106.
    II μέν ἀλλά δέ δέ, in enumeration.

    παρὰ μὲν ὑψιμέδοντι Παρνασσῷ τέσσαρας ἐξ ἀέθλων νίκας ἐκόμιξαν, ἀλλὰ Κορινθίων ὑπὸ φωτῶν ἐν ἐσλοῦ Πέλοπος πτυχαῖς ὀκτὼ στεφάνοις ἔμιχθεν ἤδη, ἑπτὰ δ' ἐν Νεμέᾳ, τὰ δ οἴκοι μάσσον ἀριθμοῦ, Διὸς ἀγῶνι N. 2.19

    —24.
    b μέν τε.
    I

    χαίταισι μέν ζευχθέντες ἔπι στέφανοι πράσσοντί με τοῦτο χρέος, ἅ τε Πίσα O. 3.6

    ὄτρυνον νῦν ἑταίρους, Αἰνέα, πρῶτον μὲν κελαδῆσαι, γνῶναί τ' ἔπειτ O. 6.88

    ἁδυμελεῖ θαμὰ μὲν φόρμιγγι παμφώνοισί τ' ἐν ἔντεσιν αὐλῶν O. 7.12

    βλάστε μὲν ἐξ ἁλὸς ὑγρᾶς νᾶσος, ἔχει τέ μιν ὀξειᾶν ὁ γενέθλιος ἀκτίνων πατήρ O. 7.69

    τίμα μὲν δίδοι τε O. 7.88

    παρέσταν μὲν ἄρα Μοῖραι σχεδὸν ὅ τ' ἐξελέγχων χρόνος O. 10.52

    αἱ δύο δ' ἀμπλακίαι φερέπονοι τελέθοντι· τὸ μέν ὅτι, ὅτι τε P. 2.31

    ὁ θεῖος ἀνὴρ πρίατο μὲν θανάτοιο κομιδὰν πατρός, ἐδόκησέν τε P. 6.39

    ὀφείλει δ' ἔτι θαμὰ μὲν Ἰσθμιάδων δρέπεσθαι κάλλιστον ἄωτον ἐν Πυθίοισί τε νικᾶν Τιμονόου παῖδ N. 2.9

    ἦ μὰν ἀνόμοιά γε

    δᾴοισι ἕλκεα ῥῆξαν τὰ μὲν ἀμφ' Ἀχιλεῖ νεοκτόνῳ, ἄλλων τε μόχθων ἐν πολυφθόροις ἁμέραις N. 8.30

    —1. τὸ μὲν ἔλευσεν· ἴδον τ' ἄποπτα[ Δ.. 3. γόνον ὑπάτων μὲν πατέρων μελπόμενοι γυναικῶν τε Καδμειᾶν fr. 75. 11.
    II μέν τε — ( και/τε.), in enumeration.

    μιν αἰνέω μάλα μὲν τροφαῖς ἑτοῖμον ἵππων χαίροντά τε καὶ πρὸς ἡσυχίαν τετραμμένον O. 4.14

    —6.

    εἰ δ' εἴη μὲν Ὀλυμπιονίκας βωμῷ τε ταμίας συνοικιστήρ τε, τίνα κεν φύγοι ὕμνον O. 6.4

    κτεῖνε μὲν κλέψεν τε ἔν τ P. 4.249

    —51.
    III irregularly coordinated.

    ἀλλ' ἐγὼ Ἡροδότῳ τεύχων τὸ μὲν ἅρματι τεθρίππῳ γέρας, ἁνία τ ἀλλοτρίαις οὐ χερσὶ νωμάσαντ ἐθέλω ἐναρμόξαι μιν ὕμνῳ I. 1.14

    αἰδοῖος μὲν ἧν ἀστοῖς ὁμιλεῖν, ἱπποτροφίας τε νομίζων ἐν Πανελλάνων νόμῳ. καὶ θεῶν δαῖτας προσέπτυκτο πάσας I. 2.37

    ἐμὲ δὲ πρέπει παρθενήια μὲν φρονεῖν γλώσσᾳ τε λέγεσθαι *parq. 2. 34.
    d uncertain exx. ἀείδει μὲν ἄλσος ἁγνὸν τὸ τεὸν ποταμόν τε ὤανον ἐγχωρίαν τε λίμναν καὶ σεμνοὺς ὀχετούς, Ἵππαρις οἶσιν ἄρδει στρατόν, κολλᾷ τε σταδίων θαλάμων ταχέως ὑψίγυιον ἄλσος ( κολλᾷ τε cum ἄρδει, Σ; cum ἀείδει μὲν Hermann) O. 5.10—2. [ μὲν — (coni. Hartung: μιν codd.: ὔμμιν de Jongh) τε (v. l. δέ) O. 11.17—9.] [κρέσσονα μὲν. θάρσος τε — (codd.: δὲ Schneidewin),

    ἀγωνίας δ P. 5.109

    —13.] [ θάνεν μὲν μάντιν τ ( θάνεν μὲν cum ὁ δ' ἄρα v. 34, edd. vulg.) P. 11.31—33.] [τὰ μὲν ἐν ἅρμασι καλλίνικοι πάλαι Ὀλυμπίᾳ ἀγώνων πολυφάτων ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις, Πυθοῖ τε ἤλεγξαν Ἑλλανίδα στρατιὰν ὠκύτατι ( Ὀλυμπίᾳ τ codd., edd.: τ del. Pauw: Ὀλυμπίαθ Maas) P. 11.46] [ μὲν (codd.: ἔμμεν Turyn) N. 7.86] [ μὲν τε (v. l. δ.) Θρ. 7. 1—5.]
    c

    μὲν γε μάν. νῦν δ' ἔλπομαι μέν, ἐν θεῷ γε μὰν τέλος O. 13.104

    d μὲν αὖτε. ( θεός)

    ὃς ἀνέχει τότε μὲν τὰ κείνων, τότ' αὖθ ἑτέροις ἔδωκεν μέγα κῦδος P. 2.89

    , cf. I. 6.3—7.
    e

    μέν ἀτάρ. οἱ μὲν κρίθεν· ἀτὰρ Ἰάσων αὐτὸς P. 4.168

    Ἀπόλλωνι μὲν θ[εῶν] ἀτὰρ ἀνδρῶν Ἐχεκ[ρά]τει ?fr. 333a. 4.
    f μέν καί καί. cf. 1. b supra. πρῶτον μὲν Ἀλκμήνας σὺν υἱῷ Τρώιον ἂμ πεδίον, καὶ μετὰ ζωστῆρας Ἀμαζόνος ἦλθεν καὶ εἷλε Μήδειαν fr. 172. 3—6.
    4 γε μέν, yet cf. 2. m. β supra. “ νῦν γε μὲν” (byz.: μάν codd.) P. 4.50 τίν γε μέν (cf. G. P., 387) N. 3.83

    Lexicon to Pindar > μέν

  • 4 ἔμπαν

    ἔμπᾱν, ἔμπᾱς, ἔμπᾰ
    1 nevertheless esp. after neg.

    τὸν μὲν οὐ γίνωσκον· ὀπιζομένων δ' ἔμπας τις εἶπεν P. 4.86

    ἴυξεν δ' ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει (καίπερ τοιούτῳ ἄχει πληγείς, καθ' ὃ οὐκ ἄν τις φωνὴν ἀφείη, ἀλλ ἐκσταίη, ὅμως ἀνεβόησε. Σ paraphr.) P. 4.237 πόνων δοὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτ' ἔσεται. ὁ Βάττου δ ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων (but Σ explain ὁμοίως, in equal proportions) P. 5.55

    ἔμπα, καἴπερ ἔχει βαθεῖα ποντιὰς ἅλμα μέσσον, ἀντίτειν' ἐπιβουλίᾳ N. 4.36

    ἀλλά τι προσφέρομεν ἔμπαν ἢ μέγαν νόον ἤτοι φύσιν ἀθανάτοις N. 6.4

    ἀλλ' ἄγε τῶνδέ τοι ἔμπαν αἵρεσιν παρδίδωμN. 10.82

    σαφὲς οὐχ ἕπεται τέκμαρ. ἀλλ' ἔμπαν μεγαλανορίαις ἐμβαίνομεν N. 11.44

    νεόπολίς εἰμι. ματρὸς δὲ ματέρ' ἐμᾶς ἔτεκον ἔμπαν πολεμίῳ πυρὶ πλαγεῖσαν Pae. 2.29

    Lexicon to Pindar > ἔμπαν

  • 5 ἔμπας

    ἔμπᾱν, ἔμπᾱς, ἔμπᾰ
    1 nevertheless esp. after neg.

    τὸν μὲν οὐ γίνωσκον· ὀπιζομένων δ' ἔμπας τις εἶπεν P. 4.86

    ἴυξεν δ' ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει (καίπερ τοιούτῳ ἄχει πληγείς, καθ' ὃ οὐκ ἄν τις φωνὴν ἀφείη, ἀλλ ἐκσταίη, ὅμως ἀνεβόησε. Σ paraphr.) P. 4.237 πόνων δοὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτ' ἔσεται. ὁ Βάττου δ ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων (but Σ explain ὁμοίως, in equal proportions) P. 5.55

    ἔμπα, καἴπερ ἔχει βαθεῖα ποντιὰς ἅλμα μέσσον, ἀντίτειν' ἐπιβουλίᾳ N. 4.36

    ἀλλά τι προσφέρομεν ἔμπαν ἢ μέγαν νόον ἤτοι φύσιν ἀθανάτοις N. 6.4

    ἀλλ' ἄγε τῶνδέ τοι ἔμπαν αἵρεσιν παρδίδωμN. 10.82

    σαφὲς οὐχ ἕπεται τέκμαρ. ἀλλ' ἔμπαν μεγαλανορίαις ἐμβαίνομεν N. 11.44

    νεόπολίς εἰμι. ματρὸς δὲ ματέρ' ἐμᾶς ἔτεκον ἔμπαν πολεμίῳ πυρὶ πλαγεῖσαν Pae. 2.29

    Lexicon to Pindar > ἔμπας

  • 6 ἔμπα

    ἔμπᾱν, ἔμπᾱς, ἔμπᾰ
    1 nevertheless esp. after neg.

    τὸν μὲν οὐ γίνωσκον· ὀπιζομένων δ' ἔμπας τις εἶπεν P. 4.86

    ἴυξεν δ' ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει (καίπερ τοιούτῳ ἄχει πληγείς, καθ' ὃ οὐκ ἄν τις φωνὴν ἀφείη, ἀλλ ἐκσταίη, ὅμως ἀνεβόησε. Σ paraphr.) P. 4.237 πόνων δοὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτ' ἔσεται. ὁ Βάττου δ ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων (but Σ explain ὁμοίως, in equal proportions) P. 5.55

    ἔμπα, καἴπερ ἔχει βαθεῖα ποντιὰς ἅλμα μέσσον, ἀντίτειν' ἐπιβουλίᾳ N. 4.36

    ἀλλά τι προσφέρομεν ἔμπαν ἢ μέγαν νόον ἤτοι φύσιν ἀθανάτοις N. 6.4

    ἀλλ' ἄγε τῶνδέ τοι ἔμπαν αἵρεσιν παρδίδωμN. 10.82

    σαφὲς οὐχ ἕπεται τέκμαρ. ἀλλ' ἔμπαν μεγαλανορίαις ἐμβαίνομεν N. 11.44

    νεόπολίς εἰμι. ματρὸς δὲ ματέρ' ἐμᾶς ἔτεκον ἔμπαν πολεμίῳ πυρὶ πλαγεῖσαν Pae. 2.29

    Lexicon to Pindar > ἔμπα

  • 7 ὁδός

    ὁδός, οῦ, ἡ (Hom.+) gener. an established ‘way’ or ‘course’ such as a road or channel of a river.
    a way for traveling or moving from one place to another, way, road, highway, used by pers. or impers. entities: Mt 2:12; 21:8ab; Mk 11:8; Lk 3:5 (Is 40:4 v.l.); 19:36 al.; ἑτέρα ὁδ. Js 2:25. ἡ ὁδ. ἡ Καμπανή=Lat. Via Campana the Campanian Way Hv 4, 1, 2 (s. MDibelius, Hdb. ad loc.; Hülsen, Pauly-W. III 1434); described as ἡ ὁδ. ἡ δημοσία the public highway ibid. (s. δημόσιος 1). τὴν βασιλικήν AcPl Ant 13 (τὴν β. ὁδόν Aa I 237, 4). ἡ ὁδ. ἡ καταβαίνουσα ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ εἰς Γάζαν Ac 8:26. παρέρχεσθαι διὰ τῆς ὁδ. pass by (a certain place) on the road Mt 8:28 (on διὰ τ. ὁδ. cp. Philo, Abr. 269; ParJer 3:21). πίπτειν εἰς τὴν ὁδ. fall on the road Hv 3, 7, 1a. ἔρχεσθαι εἰς τὴν ὁδ., μένειν ἐν τῇ ὁδ. v 3, 2, 9a. κυλίεσθαι ἐκ τῆς ὁδ. roll off the road 3, 2, 9b and 3, 7, 1b. Of a fig tree ἐπὶ τῆς ὁδοῦ by the roadside Mt 21:19. Of beggars καθῆσθαι παρὰ τὴν ὁδ. sit by the roadside 20:30; Mk 10:46; Lk 18:35 (Stephan. Byz. s.v. Εὔτρησις: κώμη … κεῖται παρὰ τὴν ὁδόν), but along the way also merits attention (cp. παρὰ τὰς ὁδούς Antig. Car. 29). Of seed that is sown πίπτειν παρὰ τὴν ὁδ. fall along the road (Dalman, PJ 22, 1926, 121ff) Mt 13:4; Mk 4:4; Lk 8:5; cp. Mt 13:19; Mk 4:15; Lk 8:12. ἐξέρχεσθαι εἰς τὰς ὁδ. go out into the streets Mt 22:10; Lk 14:23; for διεξόδους τῶν ὁδ. Mt 22:9 s. διέξοδος; καταβαίνειν ἐν τῇ ὁδ. go down the road Lk 10:31. πορεύεσθαι κατὰ τὴν ὁδ. go on along the highway Ac 8:36. AcPl Ant 13, 20 (sc. ὁδόν after AcPlTh 3=Aa I 237, 4). ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ ἤρχου (by attraction for ἣν ἤρ.; X., An. 2, 2, 10) 9:17. ἑτοιμάζειν τὴν ὁδ. τινος prepare someone’s way Mt 3:3; Mk 1:3; Lk 3:4 (all after Is 40:3); cp. Lk 1:76 and for the pass. Rv 16:12. Also κατασκευάζειν τὴν ὁδ. τινος Mt 11:10; Mk 1:2; Lk 7:27. εὐθύνειν τὴν ὁδ. τινος J 1:23. κατευθύνειν τὴν ὁδ. τινος 1 Th 3:11 (PsSol 8:6).—W. obj. gen. to indicate direction (Gen 3:24) Mt 10:5 (s. 3a below); Hb 9:8.—The acc. ὁδόν, following the Hebr.דֶּרֶךְ, and contrary to customary Gk. usage (but single cases of ὁδός take on the functions of adverbs or prepositions in the Gk. language as well: cp. Diog. L. 7, 156; Synes., Providence 1, 8 ὁδῷ βαδίζειν=‘go straight forward’; Appian, Hann. 47 §201 ὁδὸν ἐλάσσονα by a shorter [or the shortest] way; Plut., Mor. 371c.—The nearest parallel to the NT usage cited below would be the report of Diog. L. 9, 8 concerning Heraclitus: τὴν μεταβολὴν ὁδὸν ἄνω κάτω γίνεσθαι, if it might be translated: ‘Change [in the universe] is accomplished in an upward and downward direction’.) is used as a prep. toward (Dt 11:30; 3 Km 8:48; 18:43 ὁδὸν τῆς θαλάσσης. Cp. B-D-F §161, 1) ὁδ. θαλάσσης toward the sea Mt 4:15 (Is 8:23 LXX, Aq., Sym.).—LCasson, Travel in the Ancient World ’74; OEANE IV 431–34.
    the action of traveling, way, trip, journey, transf. sense of 1 (Hes., Theogon. 754; X., Mem. 3, 13, 5; Herodian 2, 11, 1; JosAs 9:4 al.; Just., D. 85, 5) εἰς (τὴν) ὁδ. for the trip/journey (Jos., Ant. 12, 198) Mt 10:10; Mk 6:8; Lk 9:3; on the way Mk 10:17. ἐν τῇ ὁδῷ on the way (Gen 45:24; Jos., Ant. 6, 55; Ps.-Clem., Hom. 10, 2, end) Mt 15:32; 20:17; Mk 8:3, 27; 9:33f; 10:52; Lk 9:57; 12:58; 24:32; Ac 9:27. τὰ ἐν τῇ ὁδῷ what had happened to them on the way Lk 24:35. εἶναι ἐν τῇ ὁδῷ Mt 5:25; Mk 10:32. ἐξ ὁδοῦ from a trip (Appian, Bell. Civ. 1, 91 §418; Damasc., Vi. Isid. 203 p. 138, 8 W.; Jos., Vi. 246; 248 ἐκ τ. ὁδοῦ) Lk 11:6. ἔκαμνον ἐκ τῆς ὁδοῦ GJs 15:1. κατὰ τὴν ὁδ. along the way (Arrian, Anab. 1, 26, 5; 3, 19, 3; PKöln VI, 245, 20 καθʼ ὁδόν ‘on my way’; Jos., Ant. 8, 404; Ps.-Clem., Hom. 10, 2) 10:4; Ac 25:3; 26:13. ἀνὰ μέσον τῆς ὁδοῦ halfway GJs 17:3. τ. ὁδὸν αὐτοῦ πορεύεσθαι go on his way Ac 8:39 (cp. X., Cyr. 5, 2, 22; TestAbr B 2 p. 106, 2 [Stone p. 60]). πορεύεσθαι τῇ ὁδῷ 1 Cl 12:4. ὁδὸν ποιεῖν make one’s way (Judg 17:8) Mk 2:23; s. ὁδοποιέω.—σαββάτου ὁδός a Sabbath day’s trip could also belong under 1; it signified the distance an Israelite might travel on the Sabbath, two thousand paces or cubits (=about 800 meters.—Mishnah: ˓Erubin 4, 3; 7; 5, 7; Origen, Princ. 4, 17; Schürer II 472f; 484f; Billerb. II 590–94; Moore, Judaism II 32) Ac 1:12. ἡμέρας ὁδός a day’s trip Lk 2:44 (Diod S 19, 17, 3; Appian, Samn. 1 §5; Polyaenus 7, 21, 1; Lucian, Syr. Dea 9; Procop., Aed. 6, 1, 12; cp. Hdt. 4, 101; X., Cyr. 1, 1, 3 παμπόλλων ἡμερῶν ὁδός; Ael. Aristid. 36, 87 K.=48 p. 473 D.: τριῶν ἡμ. ὁδ.; Gen 30:36; 31:23; Ex 3:18; Jdth 2:21; 1 Macc 5:24; 7:45; Demetr.: 722 Fgm. 5 Jac.; Jos., Ant. 15, 293).
    course of behavior, way, way of life, fig. ext. of 1 and 2, but oft. w. the picture prominently in mind (SibOr 3, 233; ὁδὸς τις γίνεται one finds a way (out) Did., Gen. 228, 7).
    way εἰς ὁδ. ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε do not go in the way of the Gentiles i.e. do not turn to the Gentiles Mt 10:5 (but s. 1.—JJeremias, Jesu Verheissung für d. Völker, ’56). εὐρύχωρος ἡ ὁδ. ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν 7:13 (Pla., Gorg. 524a τὼ ὁδώ, ἡ μὲν εἰς μακάρων νήσους, ἡ δʼ εἰς Τάρταρον). Also ἡ ὁδ. τῆς ἀπωλείας ApcPt 1:1; ἡ τοῦ μέλανος ὁδ. 20:1. ἡ τοῦ θανάτου ὁδ. (Herm. Wr. 1, 29) D 5:1. Cp. 1:1 (on this Jer 21:8; TestAsh 1:3, 5 ὁδοὶ δύο, καλοῦ κ. κακοῦ; SibOr 8, 399 ὁδοὶ δύο, ζωῆς θανάτου τε; Ael. Aristid. 30 p. 577 D.: δυοῖν ὁδοῖν τὴν μὲν … τὴν δέ.—The two ὁδοί of Heracles: X., Mem. 2, 1, 21ff; Maximus Tyr. 14, 1a; e; k). ὁδ. σκότους 5:4b. Description of the way B 20; D 5:1ff. τεθλιμμένη ἡ ὁδ. ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν Mt 7:14 (TestAbr A 2 p. 88, 28 [Stone p. 4]). Also ἡ ὁδ. τῆς ζωῆς D 1:2. ἡ ὁδ. τοῦ φωτός 19:1. Description of the way B 19; D 1–4. ὁδ. εἰρήνης Lk 1:79; Ro 3:17 (Is 59:8; Ps 13:3). ὁδ. ζωῆς Ac 2:28 (Ps 15:11); cp. D 1:2 above. ὁδ. σωτηρίας Ac 16:17. ὁδ. πρόσφατος κ. ζῶσα Hb 10:20. ὁδ. δικαιοσύνης B 1:4; 5:4a (in these two pass. the imagery of ‘way’ is stronger than in Mt 21:32 and 2 Pt 2:21, on the latter two pass. s. below in b). Of love ὁδ. ἡ ἀναφέρουσα εἰς θεόν IEph 9:1 (cp. Orig., C. Cels. 1, 56, 6 [Christ as teacher of the ‘way’]). αὕτη ἡ ὁδ. ἐν ᾗ εὕρομεν τὸ σωτήριον ἡμῶν 1 Cl 36:1.—Christ calls himself ἡ ὁδ. (i.e., to God) J 14:6, cp. 4f (s. Orig., C. Cels. 6, 66, 28; cp. Iren. 1, 15, 2 [Harv. I 149, 6].—Hdb. and Bultmann [p. 466ff—Engl. 603ff w. other lit.]; JPascher, Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟΔΟΣ; D. Königsweg. z. Wiedergeb. u. Vergottung b. Philon v. Alex. ’31).
    way of life, way of acting, conduct (Did., Gen. 168, 8) (ἡ) ὁδ. (τῆς) δικαιοσύνης (Pr 21:16, 21; Job 24:13); En 99:10; Mt 21:32 (ἐν ὁδῷ δικ. [cp. Pr 8:20] denotes either the way of life practiced by the Baptist [Zahn; OHoltzmann] or the type of conduct he demanded [described in Just., D. 38, 2 as ἡ τοῦ βαπτίσματο ὁδ.; cp. HHoltzmann; BWeiss; JWeiss; EKlostermann; Schniewind]. S. JKleist, CBQ 8, ’46, 192–96); 2 Pt 2:21. τῇ ὁδ. αὐτοῦ ἐπλανήθη he went astray in his path (=‘in his conduct’) 1 Cl 16:6 (Is 53:6). ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ from his misguided way of life Js 5:20. ἡ ὁδ. τῆς ἀληθείας (Ps 118:30) vs. 19 v.l. (cp. 2 Pt 2:2 in c below); 1 Cl 35:5. ἀφιέναι τὴν ὁδ. τὴν ἀληθινήν Hv 3, 7, 1. τῇ ὁδ. τοῦ Κάϊν πορεύεσθαι follow the way of Cain Jd 11. ὁδ. δικαίων, ἀσεβῶν 11:7 (Ps 1:6). (ἡ) ὁδ. (ἡ) δικαία (Jos., Ant. 13, 290) 12:4; 2 Cl 5:7. τὸ δίκαιον ὀρθὴν ὁδ. ἔχει the way of righteousness is a straight one Hm 6, 1, 2. τῇ ὀρθῇ ὁδ. πορεύεσθαι ibid.; cp. 6, 1, 4 (Just., D. 8, 2). Opp. ἡ στρεβλὴ ὁδ. the crooked way 6, 1, 3. θέωμεν τὴν ὁδ. τὴν εὐθεῖαν let us run the straight course 2 Cl 7:3; cp. 2 Pt 2:15. Of life in association w. polytheists αὕτη ἡ ὁδ. ἡδυτέρα αὐτοῖς ἐφαίνετο Hs 8, 9, 1. The basic mng. has disappeared to such a degree that one can speak of καρποὶ τῆς ὁδ. 1 Cl 57:6 (Pr 1:31) and ἔργα τῆς πονηρᾶς ὁδ. 4:10.—Pl. ways, of one’s total conduct Ac 14:16; Ro 3:16 (Is 59:7; Ps 13:3a; PsSol 6:2; 10:4 al.; ApcSed 15:5); Js 1:8; Hv 2, 2, 6. Esp. of the ways of God, referring either to the ways that God initiates: ὡς … ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδ. αὐτοῦ how inscrutable are his ways Ro 11:33; δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδ. σου Rv 15:3; αἱ ὁδ. τῆς εὐλογίας the ways of blessing 1 Cl 31:1; or to the ways that humans should take: οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδ. μου Hb 3:10 (Ps 94:10). διαστρέφειν τὰς ὁδοὺς τοῦ κυρίου Ac 13:10. διδάσκειν τὰς ὁδ. σου 1 Cl 18:13 (Ps 50:15). Likew. the sing. τὴν ὁδ. τοῦ θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκειν Mt 22:16; cp. Mk 12:14; Lk 20:21. ἀφιέναι τὴν ὁδ. τοῦ θεοῦ ApcPt 20:34. παρέβησαν ἐκ τῆς ὁδ. 1 Cl 53:2 (Ex 32:8).
    of the whole way of life fr. a moral and spiritual viewpoint, the way, teaching in the most comprehensive sense (Lucian, Hermot. 46 ὁδ. of the doctrine of a philosophical school Just., D. 39, 2 ἀπολείποντας τήν ὁδ. τῆς πλάνης; 142, 3 διὰ ταύτης τῆς ὁδοῦ), and specif. of teaching and manner of life relating to Jesus Christ (SMcCasland, JBL 77, ’58, 222–30: Qumran parallels) κατὰ τὴν ὁδ. ἣν λέγουσιν αἵρεσιν according to the Way, which they call a (heterodox) sect Ac 24:14. ἐάν τινας εὕρῃ τῆς ὁδ. ὄντας if he should find people who belonged to the Way 9:2. ὁδ. κυρίου, θεοῦ of teaching relating to Jesus and God’s purpose 18:25f. κακολογεῖν τὴν ὁδ. ἐνώπιον τοῦ πλήθους 19:9. ταύτην τὴν ὁδ. διώκειν persecute this religion 22:4. ἐγένετο τάραχος περὶ τῆς ὁδ. there arose a disturbance concerning the Way 19:23. τὰ περὶ τῆς ὁδ. (the things) concerning the teaching 24:22. ἡ ὁδὸς τ. ἀληθείας of the true Christian teaching (in contrast to that of dissidents vs. 1) 2 Pt 2:2 (OdeSol 11:3). Of the way of love καθʼ ὑπερβολὴν ὁδ. a far better way 1 Cor 12:31. ἡ ὁδ. τῆς δικαιοσύνης ApcPt 7:22; 13:28. Likew. the pl. (En 104:13 μαθεῖν ἐξ αὐτῶν [τ. βίβλων] πάσας τ. ὁδοὺς τῆς ἀληθείας) τὰς ὁδούς μου ἐν Χριστῷ Ἰησου my Christian directives (i.e. instructions, teachings) 1 Cor 4:17.—OBecker, D. Bild des Weges u. verwandte Vorstellungen im frühgriech. Denken ’37; FNötscher, Gotteswege u. Menschenwege in d. Bibel u. in Qumran, ’58; ERepo, D. Weg als Selbstbezeichnung des Urchr., ’64 (but s. CBurchard, Der 13te Zeuge, ’70, 43, n. 10; JPathrapankal, Christianity as a ‘Way’ according to the Acts of the Apostles: Les Actes des Apôtres, Traditions, redaction, théologie, ed. JKremer ’79, 533–39 [reflects Is 40:3 and the emphasis on דרך in CD and 1QS: the ‘dynamism of Christianity’ is ‘Way of Life’]).—B. 717; 720. DELG. M-M. EDNT. TW. Sv.

    Ελληνικά-Αγγλικά παλαιοχριστιανική Λογοτεχνία > ὁδός

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»